دِگو، کلانشهری شگفتانگیز در جنوب شرقی کره و قلب تپنده منطقه «یونگنام» است. اگر قصد تحصیل در کره جنوبی را دارید، باید بدانید که این شهر با سرعت در حال تبدیل شدن به یک امپراتوری علمی و اقتصاد دانشبنیان است! دِگو امروزه با لقب جذاب و پرسر و صدای «شهر پزشکی دِگو» شناخته میشود؛ چرا که دولت بودجههای نجومی و هنگفتی را برای ساخت زیرساختهای بهداشتی، تحقیقات پیشرفته پزشکی و توریسم درمانی در دِگو سرمایهگذاری کرده است.
یک خبر فوقالعاده شیرین هم برای شما داریم: دِگو عاشق دانشجویان بینالمللی است و با برنامهریزیهای دقیق قصد دارد تعداد این دانشجویان را از ۵۹۵۱ نفر در سال ۲۰۲۴، به عدد بینظیر ۱۰,۰۰۰ نفر تا سال ۲۰۲۸ افزایش دهد! این یعنی درها کاملاً به روی شما باز است. برای شروع این مسیر، همین حالا برای رزرو وقت مشاوره پذیرش تحصیلی علمی نو اقدام کنید!
تحصیل در دِگو کره جنوبی
وقتی برای تحصیل در کره جنوبی شهر دِگو را انتخاب میکنید، در واقع پا به شهری میگذارید که داستانش مثل یک افسانه قدیمی است! قدمت این شهر به سالهای ۱۵۰۰ تا ۳۰۰ قبل از میلاد (دوران سفالهای باستانی مومون) برمیگردد؛ زمانی که مردم در مناطقی مثل «شیجی-دونگ» کشاورزی میکردند و زندگی سادهای داشتند.
در آن زمان اسم این شهر «دالگوبول» بود. کمی بعد و در قرن پنجم میلادی، پادشاهی قدرتمندِ «شیلا» این شهر را مال خود کرد. جالب است بدانید در سال ۶۸۹ میلادی، پادشاهی به نام سینمون میخواست دِگو را پایتخت کل کشور کند، اما سیاستمدارانِ پولدار در شهر گیونگجو زیرآبِ او را زدند و جلوی این کار را گرفتند! در نهایت در سال ۷۵۷ میلادی، اسم دِگو برای همیشه «دِگو» گذاشته شد.
دِگو از دهه ۱۹۶۰ میلادی تا اواخر قرن بیستم، پادشاهِ تولید پارچه و لباس در کره بود. اما امروز همهچیز تغییر کرده است! این شهر حالا روی پنج صنعتِ فوقپیشرفته و آیندهدار (که به آن D5 میگویند) تمرکز کرده است. این پنج صنعت شامل این موارد میشود: ABB (یعنی هوش مصنوعی، کلانداده و بلاکچین)، رباتیک، ساخت نیمههادیها (همان قطعات ریز کامپیوتری)، ماشینهای هوشمندِ آینده و علوم زیستی.
یعنی اگر برای تحصیل در کره جنوبی به دنبال رشتههای مدرن و پیشرفته هستید، دِگو شما را مستقیماً به آینده میبرد. دِگو امکانات پزشکی فوقالعادهای هم دارد و یک بازار بزرگِ داروهای گیاهی سنتی در آن وجود دارد که طولِ آن دقیقاً ۱ کیلومتر است! شاید برایتان جالب باشد که قبل از سال ۱۹۹۰ میلادی، دِگو پر از باغهای سیب بود و همه به آن «شهر سیب» میگفتند، اما گرمایش زمین باعث شد باغهای سیب به مناطق سردترِ شمالی بروند.
در عوض، الان مردمِ کره به شوخی به این شهر «دِفریکا» (ترکیب کلمه دِگو و آفریقا) میگویند! چرا؟ چون تابستانهای دِگو به شدت گرم و خفهکننده است. اما از گرما که بگذریم، دِگو یک بهشتِ خوشمزه هم هست! معروفترین غذای اینجا «ماکچانگ» (روده کبابی گاو یا خوک) است که آنقدر طرفدار دارد که کرهایها خیابانهای کاملی را فقط مخصوص پختن و خوردنِ این غذا ساختهاند!

در نهایت، یکی از هیجانانگیزترین بخشهای تحصیل در کره جنوبی در دِگو، سوار شدن به خط ۳ متروی این شهر است که به آن «قطار آسمانی» (مونوریل) میگویند. این قطارِ جذابِ تکریل، در ارتفاع ۱۱ متری از سطح زمین و دقیقاً از لابهلای برجها و آپارتمانهای بلند حرکت میکند و بدون اینکه در ترافیکِ خیابانها گیر کنید، کل شهر را مثل یک تابلوی نقاشی به شما نشان میدهد! بد نیست این را هم بدانید که با وجود اینهمه پیشرفت و تکنولوژی، مردم دِگو از نظر سیاسی هنوز بسیار سنتی و محافظهکار هستند و همیشه در زمانِ انتخاباتِ کشور، رایِ آنها تعیینکننده و بسیار مهم است.
دانشگاه های دِگو
آیا میدانستید دولت کره یک پروژه رویایی و بزرگ به نام «پروژه ۳۰۰ هزار» دارد؟ هدفشان این بود که تا سال ۲۰۲۷ میلادی تعداد دانشجوهای خارجی را در کل کشور به ۳۰۰ هزار نفر برسانند، اما آنقدر موفق عمل کردند که در همان سال ۲۰۲۴ به این هدف رسیدند! آنها در حال ساخت یک «مرکز خدمات یکپارچه ویژه دانشجویان بینالمللی» هستند تا تمام کارهای پذیرش، آموزش زبان کرهای و وصل کردنِ شما به شرکتهای محلی برای استخدام را مثل آب خوردن کنند. پس اگر به فکر تحصیل در کره جنوبی هستید، دانشگاههای دِگو با آغوش باز منتظر شما هستند:
- دانشگاه ملی کیونگپوک (KNU): این دانشگاه گل سرسبد و پرچمدار دانشگاههای دولتی منطقه است که در سال ۱۹۴۶ ساخته شده. بیش از ۲۸ هزار دانشجو و ۱۳ دانشکده دارد. برخلاف بیشتر دانشگاههای کره که روی کوه و تپههای شیبدار هستند، این دانشگاه یک محوطه بسیار بزرگ و کاملاً صاف دارد! محله اطرافِ درِ شمالی دانشگاه (معروف به کیونگداه بوکمون) یک بازار بزرگ و پر از تفریحات دانشجویی است.
- موسسه علم و فناوری دِگو گیونگبوک (DGIST): اینجا نقطه اوج تکنولوژی است! دولت این موسسه را فقط برای پیشرفتهای علمی در زمینه مهندسی و علوم پایه ساخته است. اگر عاشق علم هستید، اینجا با ابرکامپیوترهای غولپیکر و آزمایشگاههای ملی و پیشرفتهی ساخت قطعات کامپیوتری منتظر شماست.
- دانشگاه کیمیونگ (KMU): بهترین و معروفترین دانشگاه خصوصی شهر با ساختمانهای آجریِ قرمزرنگ و بسیار زیبا! این دانشگاه پر از رشتههایی است که کاملاً به زبان انگلیسی تدریس میشوند و سیستمهای حمایتیشان برای دانشجوهای خارجی بینظیر است.
- دانشگاه دِگو: این دانشگاه در شهر همسایه (گیونگسان) قرار دارد اما کاملاً به سیستم آموزشی دِگو متصل است. آنها با کلاسهای زبان کرهای و شرایط پذیرشِ بسیار راحت، حسابی دنبال جذب شما هستند تا کمبود دانشجوهای بومی را جبران کنند.
- دانشگاه علوم پزشکی دِگو: از آنجا که دِگو پایتخت پزشکی کره است، این دانشگاه که مخصوص رشتههای حوزه درمان و کارآموزی است، بالاترین آمار استخدام را در کل منطقه دارد! فارغالتحصیلان اینجا مستقیماً جذبِ بیمارستانها و مراکز درمانی میشوند.
کیفیت زندگی در دِگو
زندگی در دِگو یعنی آرامش، امنیت و راحتیِ بینظیر! وقتی برای تحصیل در کره جنوبی به این شهر میروید، اصلاً نیازی نیست نگران خطراتِ شهرهای غریب باشید. کیفیت زندگی در دِگو فوقالعاده بالاست و این شهر مثل بقیه شهرهای کره، یکی از امنترین جاهای دنیاست. شاخص جرم و جنایت در این شهر عدد بسیار پایینِ ۳۲.۷ و شاخص امنیت عدد عالیِ ۶۷.۳ است. یعنی چه؟ یعنی جرایم خشن و ترسناک در اینجا اصلاً وجود ندارند! شما میتوانید نصفهشبها با خیال راحت در خیابانها قدم بزنید یا سوار مترو شوید.
طبق قانون، اگر بیشتر از ۶ ماه در کره بمانید، باید بیمه سلامت ملی (NHIS) بگیرید. کارمندان عادی باید در سال ۲۰۲۶ حدود ۷.۱۹ درصد از حقوقشان را (نصف خودشان، نصف کارفرما) برای بیمه بدهند، اما دولت برای شما که ویزای دانشجویی (D-2) دارید، تخفیفهای بسیار بزرگی در نظر گرفته و یک مبلغِ ثابت و ارزان میگیرد تا خیالتان بابت دکتر و دارو راحت باشد.
دِگو ۳ خط مترو با بیش از ۹۱ کیلومتر طول دارد که سالانه ۲۸۷ میلیون نفر را جابهجا میکند! با داشتن یک کارت بلیت الکترونیکی (مثل T-money، OnePass یا Cashbee)، کرایه پایه اتوبوس و مترو فقط ۱۵۰۰ وون است (اگر بخواهید نقد بدهید ۱۷۰۰ وون میشود). بهترین قسمتش این است که اگر در کمتر از ۳۰ دقیقه (یا یک ساعت در آخر شب) از اتوبوس پیاده شوید و سوار مترو شوید (یا برعکس)، کرایه خط دوم برایتان کاملاً مجانی میافتد!
زندگی در یک کشور جدید همیشه چالشهایی دارد. مثلاً مدتی پیش برای ساخت یک مسجد برای دانشجوهای بینالمللی اختلافاتی بین مردم محلی پیش آمد، اما دادگاهِ کره با قدرت از حقوق قانونیِ دانشجوهای خارجی دفاع کرد و رای به ساخت مسجد داد! این اتفاق باعث شد تا دانشگاههای دِگو بیدار شوند و حالا فقط به فکر ثبتنام شما نیستند؛ بلکه برنامههای زیادی دارند تا شما را با مردم محلی دوست کنند و نگذارند در این شهر احساس تنهایی کنید.
هزینه زندگی در دِگو
زندگی در این شهر در مقایسه با شهرهای گرانی مثل سئول و بوسان بهشدت ارزانتر است. مثلاً برای اجاره یک سوئیت دانشجوییِ استاندارد در دِگو، شما ماهیانه فقط حدود ۳۸۰ دلار میپردازید؛ در حالی که همین خانه در مرکز سئول به راحتی بالای ۶۶۰ دلار (حدود ۹۱۰ هزار وون) آب میخورد و تازه صاحبخانه پول پیشِ (ودیعه) خیلی سنگینتری هم از شما میخواهد!
این یعنی شما با یک بودجه دانشجوییِ مشخص، در دِگو مثل پادشاهان زندگی میکنید و پول خیلی بیشتری برای تفریح و پسانداز دارید. به طور کلی، یک دانشجو (بدون حساب کردن کرایه خانه) ماهیانه حدود ۱۰۵۳ دلار خرج دارد (البته با این فرض که هر دلار معادل ۱۴۰۰ وون کره باشد). بیایید خرجهای یک ماهِ زندگی راحت را خیلی ساده و با جزئیات ببینیم:
- کرایه خانه (سوئیت تکنفره): ۳۸۰ دلار
- قبضها (آب، برق، گاز و گرمایش): ۱۱۰ دلار
- خرید سوپرمارکتی و خواروبار: ۴۰۰ دلار
- غذا خوردن در رستورانهای متوسط و ارزان: ۲۵۰ دلار
- رفتوآمد و حملونقل عمومی: ۷۰ دلار
- اینترنت و شارژ موبایل: ۴۵ دلار
- بیمه سلامت ملی (با تخفیف ویژه دانشجویی): ۵۴ دلار
- تفریح، سرگرمی و رسیدگی به خودتان: ۱۴۴ دلار
یک رازِ مهم و جالبِ کرهای: در کلِ دنیا خرید مواد غذایی خام ارزانتر از رستوران است، اما اینجا برعکس است! مواد غذایی در سوپرمارکتهای کره نسبتاً گران هستند (مثلاً یک لیتر شیر ۲۹۰۰ وون یا ۲.۰۷ دلار است و یک شانه ۱۲تایی تخممرغ ۴۲۰۰ وون یا ۳.۰۰ دلار قیمت دارد). اما در عوض، غذا خوردن در رستورانهای اطراف دانشگاه بینهایت اقتصادی و بهصرفه است؛ شما با حدود ۱۰,۰۰۰ وون (فقط ۷.۱۴ دلار) میتوانید یک وعده غذای گرم، کامل و خوشمزه بخورید!
آب و هوای دِگو
آب و هوای شهر دِگو از آن چیزهایی است که تجربه تحصیل در کره جنوبی را برایتان پر از تنوع میکند، چون دقیقاً چهار فصلِ کاملاً متفاوت دارد! از نظر جغرافیایی، این شهر مثل تهِ یک «کاسه» است که دورتادورش را کوهها احاطه کردهاند. این شکلِ کاسهای باعث میشود نسیمِ خنک دریا هرگز به شهر نرسد و گرما دقیقاً در وسط شهر گیر بیفتد! تازه، تحقیقات جدید و مدلسازیهای کامپیوتری نشان داده که ساختنِ بیرویه برجها و آپارتمانهای بلند، جلوی وزشِ همان بادِ کم را هم گرفته و شهر را مثل یک تلهی گرمایی درآورده است.
تابستانهای دِگو داغ و شرجی است. در ماههای جولای و آگوست، دمای هوا در روز به راحتی از ۳۲ درجه سانتیگراد عبور میکند و به خاطر رطوبت شدید، هوا خیلی گرمتر از چیزی که هست حس میشود. در این فصل بارانهای موسمی (جانگما) هم از راه میرسند و در یک ماه بیش از ۱۲۲ میلیمتر بارانِ سیلآسا روی سرتان میریزد!

از ماه دسامبر تا فوریه، هوا خشک و به شدت سرد میشود. ژانویه (دی) معمولاً سردترین ماه است؛ شبها دما به منفی ۳ درجه سانتیگراد افت میکند و جالب است بدانید در گذشته رکورد وحشتناکِ منفی ۱۷ درجه را هم ثبت کرده است! در زمستان بارش بسیار کم است (مثلاً در کل ماه فوریه فقط ۱۴ میلیمتر بارش داریم) و برخلاف شهرهای شمالیِ کره، در مرکزِ دِگو به ندرت برفِ سنگین میبارد.
درآمد در دِگو
اقتصاد دِگو بهقدری قدرتمند، پیشرفته و ثروتمند است که سرانه تولید ناخالص داخلی (یعنی سهمِ حدودیِ هر فرد از اقتصاد شهر) حدود ۲۶,۷۳۶ دلار آمریکا (تقریباً ۳۷.۴ میلیون وون) است! اما بهترین خبر برای شما که مسیر تحصیل در کره جنوبی را انتخاب کردهاید این است که دِگو در حالِ یک انقلابِ اقتصادیِ بزرگ است.
دولت کره در حال تزریقِ پولهای نجومی (از طریق پروژههایی به اسم RISE و Glocal 30) به شرکتها و دانشگاههای دِگو است تا روی ۵ صنعت طلاییِ آینده (که به آنها D5 میگویند) کار کنند. حالا این پولها چه سودی برای شما دارد؟ شهرداری دِگو یک برنامه رسمی و استثنایی برای جذب دانشجویان خارجی دارد! آنها یک سیستم جادویی ساختهاند تا شما را بعد از فارغالتحصیلی، دقیقاً و مستقیماً به شرکتهای بزرگِ تکنولوژی و کارخانههایی وصل کنند که به شدت تشنه و نیازمندِ نیروهای باهوشِ خارجی هستند.
طبق بررسیهای موسسه اعزام دانشجوی علمی نو، این یعنی اگر در دانشگاههایی مثل KNU یا DGIST در رشتههای مهندسی، علوم داده یا بهداشت دیجیتال درس بخوانید، نه تنها قوانینِ ویزا کاملاً به نفع شماست، بلکه شرکتها برای استخدامتان سر و دست میشکنند و دِگو به بهترین سکوی پرتابِ شما برای رسیدن به شغلهای پردرآمد در آینده تبدیل میشود.

