شهر دجون، پنجمین کلان‌شهر بزرگ کشور، یکی از شگفت‌انگیزترین مقاصد برای تحصیل در کره جنوبی است. این شهر در گذشته یک منطقه روستایی ساده به نام «هانبات» به معنی «دشت بزرگ» بود، اما امروز به لقب پرسر و صدای «سیلیکون ولی آسیا» دست یافته است! دجون مرکز اصلی علم، فناوری و تحقیقات کره به شمار می‌رود و قلب تپنده آن، شهرک پژوهشی فوق‌العاده مدرن «دودوک اینوپلیس» است که متراکم‌ترین مرکز دانشمندان و آزمایشگاه‌های پیشرفته کشور است.
وجود دانشگاههای تخصصی متعدد در این شهر، فرصتی طلایی برای فارغالتحصیلان فراهم می‌کند تا مستقیماً وارد بازار کار مدرن شوند. اگر می‌خواهید در قلب علم و آینده درس بخوانید، همین حالا برای رزرو وقت مشاوره پذیرش تحصیلی علمی نو اقدام کنید تا بهترین دانشگاه را به شما معرفی کنیم!
تحصیل در دجون کره جنوبی
شاید باورتان نشود، اما داستان شگفت‌انگیزِ شهر دجون از یک ایستگاه قطار ساده شروع شد! در سال ۱۹۰۵ میلادی، وقتی خط آهن مهمی که پایتخت (سئول) را به بندر بوسان وصل می‌کرد ساخته شد، دجون دقیقاً در وسط این مسیر قرار گرفت و به چهارراه اصلیِ کل کشور تبدیل شد. بعدها دولت کره در دهه هفتاد میلادی (دقیقاً در سال ۱۹۷۳) تصمیم گرفت برای اینکه همه امکانات فقط در سئول تلنبار نشود، یک شهرک علمی بزرگ در دجون بسازد. این شهرک که امروزه به آن «دودوک اینوپلیس» می‌گویند، چهره شهر را برای همیشه جادو کرد.
طبق آمارهای جدید، الان دقیقاً ۱,۴۶۹,۲۹۹ نفر در مساحت ۵۴۰ کیلومتر مربعیِ این شهر زندگی می‌کنند (یعنی در هر کیلومتر مربع حدود ۲۷۲۱ نفر). این شهر به پنج منطقه اصلی تقسیم میشود، اما اگر برای تحصیل در کره جنوبی به اینجا بیایید، احتمالاً در مناطق غربی (مثل محله‌های سوگو و یوسونگ‌گو) ساکن می‌شوید، چون بیشترِ جمعیت و دانشگاههای درجه‌یک دقیقاً همان‌جا جمع شده‌اند. تازه، شهر سجونگ که مرکز اداره‌های دولتی کره است هم فقط ۳۵ کیلومتر با شما فاصله دارد!
اما چرا می‌گوییم دجون برای تحصیل در کره جنوبی بهشتی بی‌رقیب است؟ چون کل دنیا این شهر را به نام «سیلیکون ولی آسیا» می‌شناسند! شهرک علمی دودوک به تنهایی بیش از ۷۰ موسسه تحقیقاتی، آزمایشگاه و دانشگاه در سطح جهانی دارد. تصور کنید در شهری نفس می‌کشید که بیش از ۸۲,۰۰۰ نفر در مراکز علمیِ آن کار می‌کنند و از این تعداد، بیش از ۲۴,۰۰۰ نفر محققِ حرفهای هستند و ۹,۰۰۰ نفرشان مدرک دکترا دارند!
این یعنی شما در محاصره نوابغِ کره هستید. جالب است بدانید ۱۲ درصد از کل پولی که در کشور کره خرج تحقیق و توسعه میشود، فقط در همین شهرک خرج می‌گردد و ۱۱.۸ درصد از کل محققانِ دکترای کشور در اینجا حضور دارند. به خاطر همین قدرتِ علمیِ عجیب بود که در سال ۱۹۹۳، دجون میزبان نمایشگاه جهانیِ علم و فناوری (Expo '93) شد و اسمش به عنوان یک ابرقدرت در کل دنیا پیچید.
البته زندگی دانشجویی در دجون فقط درس و فرمول‌های سخت نیست! از همان نمایشگاه معروفِ سال ۱۹۹۳، یک پارک علمیِ بزرگ با یک سینمای گنبدیِ آی‌مکس (با ارتفاع نزدیک به ۹۰ فوت) و برجِ بسیار معروفِ «هانبیت» به یادگار مانده که جای فوق‌العاده‌ای برای تفریح است. دقیقاً چسبیده به همین پارک، بزرگترین باغِ گیاه‌شناسیِ دست‌ساز در کل کره (به نام هانبات) ساخته شده که مثل ریه‌های شهر عمل می‌کند و یک فضای سبزِ بی‌نهایت زیبا برای استراحتِ شماست.
اما از تفریح که بگذریم، می‌رسیم به بخش خوشمزه ماجرا! معروف‌ترین غذای این شهر «کالگوکسو» نام دارد (یک نوع رشته فرنگی خوشمزه که با چاقو بریده میشود). داستانش هم خیلی جالب است؛ بعد از جنگ کره، آردِ گندمی که کشورهای دیگر برای کمک به کره می‌فرستادند، با قطار به ایستگاه دجون می‌رسید و این شهر پر از آرد شد! الان صدها رستورانِ تخصصی در این شهر هستند که این رشته‌ها را با طعم‌های دریاییِ تند یا دانه کنجد می‌پزند که حسابی به شما انرژی میدهد.
در نهایت باید بدانید که این شهر پر از شگفتی‌های پنهان است. مثلاً فرماندهی کل ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی کره جنوبی دقیقاً در بیخِ گوش این شهر (در مجتمعی به نام گیریونگ‌ده) قرار دارد! اما شاهکارِ اصلیِ دجون که شما را در مسیر تحصیل در کره جنوبی انگشت‌به‌دهان می‌گذارد، یک پروژه حمل‌ونقلِ کاملاً فضایی است! دجون در حال ساختنِ طولانی‌ترین شبکه تراموای هیدروژنیِ بدونِ سیم در کل جهان است (به نام خط ۲ متروی دجون).
این تراموای عجیب که ۳۸.۸ کیلومتر طول دارد، با تکنولوژیِ سبزِ شرکت «هیوندای روتم» ساخته میشود. این قطار هیچ سیمِ برقی روی سقفش ندارد، بلکه هوای آلودهِ شهر را می‌مکد، آن را با هیدروژن ترکیب می‌کند تا برق بسازد و در نهایت، هوای کاملاً تصفیه‌شده و بدونِ گردوغبار را بیرون میدهد! یعنی قطاری که هم مسافر جابه‌جا می‌کند و هم مثل یک جاروبرقیِ بزرگ، هوای شهر را برای شما تمیز می‌کند. اینجا دقیقاً همان جایی است که می‌فهمید آینده از قبل شروع شده است!
دانشگاه های دجون
اگر برای تحصیل در کره جنوبی به شهر دجون فکر می‌کنید، باید بدانید که این شهر مثل یک معدنِ طلای بزرگ برای عاشق‌های علم و پیشرفت است! در اینجا دانشگاه‌هایی وجود دارند که نه تنها در کره، بلکه در کل دنیا نظیر ندارند و هر کدام برای یک هدف خاص طراحی شده‌اند. بیایید خیلی ساده و دوستانه با این غول‌های آموزشی آشنا شویم:
موسسه علوم و فناوری پیشرفته کره (KAIST - کایست): این دانشگاه پادشاهِ بلامنازعِ مهندسی و علوم در کره است! اگر به دنبال بهترین و باکلاس‌ترین تجربه تحصیل در کره جنوبی هستید، کایست با رتبه جهانی ۶۵ (در لیست معتبر QS) با قدرت منتظر شماست. این دانشگاه در سال ۱۹۷۱ به عنوان اولین مرکز تحقیقاتی علمی کشور ساخته شد. نکته به‌شدت جالبش اینجاست که کایست اصلاً زیر نظر وزارت آموزش نیست، بلکه مستقیماً توسط وزارت علوم اداره میشود؛ یعنی پول، بودجه‌های نجومی و آزادی عملِ بسیار زیادی دارد!
رشتههای مهندسی مکانیک، علم مواد و مدیریت اطلاعاتِ این دانشگاه جزو ۵۰ رشته برتر در کل دنیا هستند. اگر برای لیسانس به اینجا بیایید، در سال اول اصلاً نیازی نیست رشته‌تان را انتخاب کنید؛ آزادانه درس می‌خوانید و در ترم دوم رشته اصلی را با خیال راحت انتخاب می‌کنید. تازه، برای دانشجوهای خارجی، بورسیه‌ها و کمک‌هزینه‌های کامل و فوق‌العاده‌ای برای جذب نوابغ دارند!
دانشگاه ووسونگ و مدرسه بازرگانی سول‌بریج (Woosong & SolBridge): اگر زبان کرهای بلد نیستید و استرس دارید، این دانشگاه که در سال ۱۹۹۵ ساخته شده، دقیقاً بهشت شماست! تمرکز اصلی آن‌ها روی آموزش صددرصد به زبان انگلیسی در رشته‌هایی مثل بازرگانی، هوش مصنوعی و هتلداری است. نگینِ درخشانِ این دانشگاه، مدرسه بازرگانی «سول‌بریج» است که نشان افتخارآمیز و جهانی AACSB را دارد (یعنی در کل دنیا یک مدرسه بازرگانی درجه‌یک و تاییدشده محسوب میشود). در اینجا همه‌چیز به زبان انگلیسی است و محیطش دقیقاً شبیه شرکت‌های بزرگِ بین‌المللی طراحی شده تا شما را برای بازار کار جهانی آماده کند. بهترین خبر این است که اگر نمره‌های درسی و زبان انگلیسیِ خوبی داشته باشید، دانشگاه برای همان اول کار بین ۳۰ تا ۷۰ درصد از شهریه‌تان را به عنوان جایزه و بورسیه می‌بخشد!
دانشگاه ملی چونگنام (CNU): در شهر دجون که پر از مهندس و فرمول‌های ریاضی است، اگر دلتان می‌خواهد رشتههای دیگری بخوانید، این دانشگاهِ دولتی و بسیار بزرگ بهترین انتخاب است. در اینجا برخلاف کایست، میتوانید در رشتههای علوم انسانی، علوم اجتماعی، پزشکی و حقوق درس بخوانید و یک آموزش جامع ببینید. این دانشگاه مثل یک لنگرگاهِ مهم آموزشی است و روی پروژه‌های کاربردی، کشاورزی و پزشکیِ نوین، ارتباط بسیار نزدیکی با شهرک علمی دجون دارد.
دانشگاه علم و صنعت کره (UST): آماده شنیدنِ یک چیز عجیب و غریب هستید؟ این دانشگاه اصلاً محوطه، حیاط یا پردیسِ معمولی ندارد و فقط و فقط برای مقاطع ارشد و دکتراست! یعنی چه؟ یعنی شما به جای نشستن در کلاس‌های خسته‌کننده، مستقیماً به عنوان محقق وارد آزمایشگاه‌های فوق‌پیشرفته و دولتیِ شهرک علمی می‌شوید (مثل مرکز تحقیقات هوافضا (KARI)، مرکز ارتباطات (ETRI) و مرکز اطلاعات علمی کره (KISTI)). در طول تحصیل در کره جنوبی در این دانشگاه، شما در کنار دانشمندان بزرگ روی پروژه‌های ملیِ کره مثل همجوشی هسته‌ای، مهندسی هوافضا و علوم جنایی کار می‌کنید و همزمان هم دانشجو هستید و هم یک دانشمند!
دانشگاه هانام و دانشگاه ملی هانبات: این دو دانشگاه هم حرفهای جذابی برای گفتن دارند. دانشگاه هانام یک دانشگاه خصوصی (با ریشه‌های مسیحی) است که در رشتههای تجارت بین‌الملل و ارتباط دادنِ دانشجوهای خارجی با هم، فوق‌العاده عالی عمل می‌کند. در طرف مقابل، دانشگاه ملی هانبات یک دانشگاه دولتی است که ارتباطش با کارخانه‌ها و بازار کار بی‌نظیر است و تمام تمرکزش را روی مهندسیِ کاربردی، تولید و تبدیلِ علم به ثروت و محصولات تجاری گذاشته است.
کیفیت زندگی در دجون
وقتی تصمیم به تحصیل در کره جنوبی می‌گیرید، شهر دجون یکی از بهترین، راحت‌ترین و بی‌دردسرترین جاها برای زندگی است. برخلاف پایتخت که همیشه شلوغ و پر از هیاهوی تجاری است، دجون یک شهر دانشگاهی است که روی یک شهرک تحقیقاتی و علمیِ بزرگ بنا شده است؛ این یعنی فضایی بسیار آرام، باکلاس، روشنفکرانه و بین‌المللی دارد.
فضای سبز در این شهر آن‌قدر زیاد و زیباست که دانشجوها برای استراحت و آرامش اعصاب همیشه به پارک‌ها می‌روند. به علاوه، چون دانشجوهای خارجی (مخصوصاً از جنوب شرقی آسیا) در اینجا زیادند، شهر پر از رستوران‌های خوشمزه با فرهنگ‌های مختلف است که حسابی به شما انرژی میدهد! بگذارید امکانات و کیفیت این شهر را خیلی ساده با هم مرور کنیم:
- امنیت و سلامتِ بی‌نظیر: شاخص امنیت در این شهر عدد شگفت‌انگیز ۷۹ از ۱۰۰ است! یعنی هیچ خبری از دزدی و خطراتِ ترسناک نیست و شما میتوانید حتی نصفه‌شب‌ها با خیالِ کاملاً راحت به آزمایشگاه بروید یا سوار اتوبوس شوید. از نظر پزشکی هم شاخص سلامت در دجون ۸۹ است. اگر با ویزای دانشجویی (D-2) وارد شوید، قانون شما را ملزم می‌کند که در سیستم بیمه سلامت ملی (NHIS) ثبت‌نام کنید تا بتوانید با کمترین هزینه از بزرگترین مراکز درمانی شهر استفاده کنید.
- حمایت مثل یک خانواده: شهرداری دجون مراکزی مثل «مرکز حمایت از ساکنان خارجی» و «مرکز حمایت از خانواده‌های چندفرهنگی» دارد. این جاها مثل یک پشتیبان همه‌کاره عمل می‌کنند و از آموزش زبان کرهای گرفته تا مشاوره‌های قانونی را به صورت رایگان در اختیار شما می‌گذارند تا اصلاً احساس غریبی نکنید.
- سفر با سرعت نور: دجون دقیقاً در وسط کره است! با استفاده از قطارهای سریع‌السیر (KTX) میتوانید مسیر ۱۶۰ کیلومتری تا سئول را فقط در ۵۰ دقیقه طی کنید! فعلاً در داخل شهر یک خط مترو (خط ۱) وجود دارد که شرق شهر را به بخش‌های اداری در غرب وصل می‌کند.
- پروژه رویاییِ تراموای بدون سیم: شهرداری دجون در حال ساخت یک قطار خیابانی (تراموا) دایره‌ای شکل به نام «خط ۲ مترو» است که ۳۸.۸ کیلومتر طول و ۴۵ ایستگاه دارد. این طولانی‌ترین تراموای بدون سیم در کل دنیاست که با بودجه غول‌پیکرِ ۱.۵ تریلیون وون ساخته میشود! این قطار با سوخت هیدروژنیِ شرکت هیوندای روتم کار می‌کند؛ یعنی به جای برق، هوای کثیف شهر را می‌مکد، گردوغبارش را فیلتر می‌کند تا برق بسازد و از اگزوزش فقط آب تمیز بیرون می‌آید! البته به دلیل مشکلات اداری برای خرید ۳۰۰۰ متر مربع زمینِ شخصی (نزدیک زیرگذر سودجون) و تست‌های سخت‌گیرانه این تکنولوژیِ جدید، افتتاح آن از سال ۲۰۲۸ به نیمه دوم سال ۲۰۳۰ عقب افتاد. با این حال، از همین الان قیمت خانه‌ها و خوابگاه‌های نزدیک ایستگاه‌های این تراموا در حال بالا رفتن است!
هزینه زندگی در دجون
یکی از شیرین‌ترین بخش‌های تحصیل در کره جنوبی در شهر دجون، جیبِ پُرِ شماست! این شهر امکاناتِ درجه‌یک یک کلان‌شهر را دارد، اما قیمت‌هایش شبیه شهرهای کوچک و محلی است. آمارها نشان میدهد دجون جزو ۳۳ درصد از ارزانترین شهرهای کل دنیاست! اگر به جای سئول به دجون بروید، بین ۳۰ تا ۴۰ درصد در کرایه خانه و تا ۲۰ درصد در خریدهای روزمره‌تان صرفه‌جویی می‌کنید.
به طور کلی، یک دانشجو در این شهر (بدون حساب کردن کرایه خانه) ماهانه به حدود ۶۰۰ دلار آمریکا نیاز دارد و مجموع هزینه‌های یک زندگی راحت با کرایه خانه رقمی حدود ۸۳۲.۵۰ دلار میشود. بیایید خرج و مخارج را خیلی دقیق و شفاف بررسی کنیم:
- اجاره خانه (سیستمِ وولسه): در کره معمولاً شما یک پول پیش می‌دهید و بقیه‌اش را ماهانه کرایه می‌دهید. میانگینِ این پول پیش در دجون بسیار معقول و بین ۷۵۰ تا ۷,۵۰۰ دلار آمریکا (معادل ۱ تا ۱۰ میلیون وون) است. کرایه یک سوئیت نقلیِ تک‌نفره (که به آن One-room می‌گویند) ماهانه بین ۲۴۰ تا ۵۶۰ دلار (۳۲۰ تا ۷۵۰ هزار وون) خرج برمی‌دارد.
- خوابگاه‌های ارزان: اقتصادی‌ترین گزینه شما خوابگاه‌های دانشگاه است که بسته به امکانات و غذایی که می‌دهند، بین ۲۲۰ تا ۴۵۰ دلار (۳۰۰ تا ۶۰۰ هزار وون) در ماه هستند. اگر حدود ۳۰۰ دلار برای خوابگاه در نظر بگیرید، یک پیش‌بینی بسیار امن و راحت کرده‌اید.
- قبض‌ها و اینترنت: هزینه آب، برق و گرمایش روی هم به طور میانگین حدود ۷۵ دلار در ماه است (البته در تابستان به خاطر روشن بودن کولر و در زمستان به خاطر سیستم گرمایش از کفِ گازی، این عدد کمی بالا و پایین میشود). اینترنت پرسرعت هم بسیار ارزان و حدود ۱۸.۵۰ دلار در ماه است.
- خورد و خوراک (آشپزی یا رستوران؟): اگر خودتان آشپزی کنید یا از غذاهای سلف دانشگاه استفاده کنید، هزینه ماهانه خریدهای شما بین ۱۹۰ تا ۳۰۰ دلار میشود. اما غذا خوردن در رستوران‌های محلی هم به‌شدت ارزان و بین ۵ تا ۷ دلار است. حتی اگر بخواهید یک شامِ عالی و کامل برای دو نفر در یک رستوران متوسط بخورید، فقط حدود ۳۱ دلار خرج دارد!
- ریزِ قیمت‌های روزمره: برای اینکه دقیق‌تر بدانید چه خبر است: یک لیتر شیر ۱.۸۶ دلار، یک کیلو برنج ۲.۰۶ دلار، یک کیلو سینه مرغ ۷.۴۶ دلار و یک بسته ۱۲ تایی تخم‌مرغ فقط ۲.۲۷ دلار است.
- رفت‌وآمد: رفت‌وآمد در این شهر بسیار ارزان است. قیمت بلیت اتوبوس یا مترو ۰.۹۹ دلار و کارت ماهانه آن ۱۹.۰۰ دلار است. اگر هم بخواهید سوار تاکسی شوید، یک مسیرِ طولانیِ ۸ کیلومتری فقط ۷.۶۶ دلار روی دستتان خرج می‌گذارد.
آب و هوای دجون
وقتی برای تحصیل در کره جنوبی و رفتن به شهر دجون چمدان می‌بندید، باید بدانید که این شهر دقیقاً چهار فصلِ بسیار متفاوت و هیجان‌انگیز دارد. یعنی هم باید لباس‌های خیلی خنک و تابستانی بردارید و هم کاپشن‌های به شدت ضخیم! در این شهر سالانه حدود ۱۲۶۲ میلی‌متر باران می‌بارد، اما این باران‌ها در طول سال اصلاً به صورت مساوی پخش نشده‌اند. پس باید هم از نظر ذهنی و هم مالی خودتان را برای تغییراتِ شدید هوا و قبض‌های انرژی آماده کنید!
در تابستان، هوا به شدت گرم و شرجی است. در ماه جولای، باران‌های موسمیِ وحشتناکی شروع میشود. باورتان میشود فقط در همین یک ماه، حدود ۳۳۹.۴ میلی‌متر باران در ۱۵ تا ۲۳ روز می‌بارد و رطوبت هوا به عدد خفه‌کننده ۸۶ درصد میرسد؟ گرم‌ترین ماه سال هم آگوست است که دما به طور میانگین روی ۲۹.۶ درجه سانتی‌گراد می‌ایستد و گاهی در موج‌های گرما به بالای ۳۰ درجه هم میرسد. به خاطر رطوبت شدید، هوا خیلی گرم‌تر حس میشود و روشن کردنِ مداوم کولر گازی از واجباتِ زندگی است که پول برق را بالا می‌برد!
زمستان‌های دجون تحت تاثیر بادهای سرد سیبری است که از بالا به سمت این شهر می‌وزند. ژانویه سردترین ماهِ سال است؛ شب‌ها دما تا منفی ۵.۷ درجه سانتی‌گراد پایین می‌آید و روزها به زور به ۱.۱ درجه سانتی‌گراد (یعنی کمی بالاتر از نقطه یخ‌زدگی) میرسد. بارش در این ماه به کمترین حد خود (فقط ۳۲.۷ میلی‌متر) میرسد. البته در ماه دسامبر معمولاً بیشترین برف می‌بارد. پس برای زمستان حتماً به کاپشن‌های بلندِ پف‌دار (که بین کره‌ای‌ها خیلی مد است) نیاز دارید و باید خودتان را برای بالا رفتنِ قبض گاز به خاطر روشن کردن سیستمِ گرمایش از کفِ کرهای (اُندول) آماده کنید!
درآمد در دجون
اگر دغدغه‌ی کار و پول درآوردن در طول تحصیل در کره جنوبی را دارید، باید بدانید که دجون شهرِ آدم‌های تحصیل‌کرده (مثل مهندس‌ها، دانشمندان و کارمندان دولت) است! طبق بررسی‌های موسسه اعزام دانشجوی علمی نو، میانگین حقوق خالص و ماهانه مردم این شهر حدود ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار وون (معادل ۲۱۰۵ دلار آمریکا) است. اقتصاد این شهر به خاطر سرمایه‌گذاری‌های نجومی روی علم به شدت قدرتمند است؛ تا جایی که بودجه بخشِ تحقیق و توسعه در شهرک علمی دجون به عدد خیره‌کننده ۸.۳ تریلیون وون (حدود ۶.۲ میلیارد دلار آمریکا) رسیده است!
اما شرایط کار برای شما به عنوان دانشجو چطور است؟ اداره مهاجرت به بچه‌های لیسانس اجازه میدهد هفته‌ای ۲۰ ساعت و به بچه‌های ارشد و دکترا هفته‌ای ۳۰ ساعت کار کنند (البته در زمان تعطیلات رسمیِ دانشگاه، ساعت کاری نامحدود و آزاد است). پیدا کردن کار در این شهر دقیقاً به دو دسته تقسیم میشود:
- کارهای دانشگاهی و تحقیقاتی (یک بهشتِ پول‌ساز!): اگر در مقطع ارشد یا دکترا در دانشگاههای غول‌پیکری مثل کایست (KAIST)، چونگنام (CNU) یا UST درس می‌خوانید، شانس به شما رو کرده است! شما میتوانید به عنوان دستیار استاد یا محقق کار کنید که درآمدهای بسیار عالی و بالایی دارد. مثلاً دانشگاه کایست، ۹۴ درصد از دانشجوهای خارجیِ ارشد و دکترای خود را با همین کارها و بودجه‌های دولتی حمایت مالی می‌کند! بهترین قسمتش این است که زبانِ کار در این آزمایشگاه‌های بین‌المللی «انگلیسی» است و اصلاً نیازی نیست نگران بلد نبودنِ زبان کرهای باشید.
- کارهای خدماتی مثل کافه و رستوران (کمی سخت و چالش‌برانگیز!): اگر دانشجوی لیسانس هستید و می‌خواهید در رستوران‌ها، کافه‌ها یا سوپرمارکت‌های محله‌های شلوغ دانشگاهی (مثل منطقه یوسونگ‌گو) کار کنید، کارتان کمی سخت است. برخلاف سئول که پر از توریست خارجی است و انگلیسی به درد می‌خورد، مشتری‌های دجون فقط خودِ کره‌ای‌ها هستند! پس برای گرفتن این کارها حتماً باید زبان کرهای را در حد مکالمه خوب بلد باشید (یعنی داشتن مدرک زبان کرهای یا تاپیک سطح ۳ یا ۴ الزامی است). اگر کرهای بلد نباشید، پیدا کردن کارِ بیرون از دانشگاه سخت است و فقط میتوانید روی کارهای داخلِ خودِ دانشگاه یا تدریس زبان انگلیسی (که رقابت در آن شدید و قوانینِ ویزایش سخت است) حساب باز کنید.
